Wystarczy jeden gorszy dzień, jeden posiłek niezgodny z planem i już pojawia się myśl, że znowu mi nie wyszło, nie mam silnej woli. Presja, niezależnie czy pochodzi z zewnątrz czy od samego siebie, sprawia że każde potknięcie urasta do rozmiarów klęski. Trzeba jednak pamiętać, że w rzeczywistości jeden nieudany wieczór przy kolacji u rodziny nie niszczy tygodni pracy. Niszczy ją dopiero rezygnacja, która po tym wieczorze następuje.

^{Foto: pexels.com}

Presja zmusza do radykalnych decyzji

Zakaz jedzenia słodyczy, całkowite wyeliminowanie tłuszczu, skrajnie mała ilość kalorii. Te decyzje mogą wyglądać sensownie na papierze, ale w codziennym życiu są po prostu nie do utrzymania. Kiedy zabraniamy sobie czegoś kategorycznie, zaczynamy na tym skupiać uwagę nieproporcjonalnie mocno. I w końcu ktoś przynosi do biura ciasto urodzinowe i cały plan się sypie. Lepsze podejście to nie zakazy, ale stopniowe zmniejszanie częstotliwości i ilości tego, co nam nie służy. Różnica w efektach jest ogromna, a obciążenie psychiczne wielokrotnie mniejsze.

Jednym z najczęstszych błędów jest stawianie sobie celów, które brzmią motywująco, ale są oderwane od rzeczywistości. Cel powinien być realny, mierzalny i osiągalny. Kiedy cel jest zbyt odległy i abstrakcyjny, mózg przestaje traktować go poważnie, bo nie widzi połączenia między dzisiejszym obiadem a wynikiem za sześć miesięcy.

Znacznie lepiej sprawdzają się małe, tygodniowe lub miesięczne punkty odniesienia. Na przykład, że przez ten miesiąc będziemy wychodzić na 30-minutowy spacer trzy razy w tygodniu. Takie cele są mierzalne i realne, a ich osiągnięcie daje prawdziwe poczucie sprawczości. To poczucie sprawczości to jedno z najpotężniejszych paliw do kontynuowania zmian. Osoby nie rezygnują dlatego, że nie chcą schudnąć. Rezygnują dlatego, że nie widzą żadnych efektów swoich działań i tracą wiarę w sens całego przedsięwzięcia.

Czym jest sukces w odchudzaniu?

Warto też zdefiniować, co oznacza sukces. Czy to tylko liczba na wadze? Czy może też lepsze samopoczucie, więcej energii, mniejsze zadyszki przy wchodzeniu po schodach? Kiedy sukces jest wielowymiarowy, łatwiej go dostrzec nawet wtedy, gdy waga akurat nie spada tak szybko, jak byśmy chcieli. A waga naprawdę potrafi płatać figle i trzeba być na to przygotowanym psychicznie.

W praktyce oznacza to, że lepiej jest jeść w miarę dobrze przez 90% czasu niż perfekcyjnie przez trzy tygodnie, a potem całkowicie odpuścić. Regularność buduje się przez powtarzalność prostych działań. Chodzi o to, żeby pewne rzeczy stały się tak oczywistą częścią dnia jak mycie zębów. Kiedy zmiana staje się rutyną, przestaje wymagać decyzji i siły woli przy każdym posiłku. Ale dojście do tego stanu zajmuje czas, często kilka tygodni albo i dłużej. Przez ten czas trzeba sobie pozwolić na to, że nie każdy dzień będzie wyglądał tak samo. Raz będzie lepiej, raz gorzej, i to jest całkowicie normalne.

To samo dotyczy ludzi wokół nas. Jeśli ktoś w rodzinie codziennie namawia do „jedzenia bo się obrazisz” albo komentuje każdy zdrowy wybór żywieniowy, to budowanie nowych nawyków staje się wielokrotnie trudniejsze. Nie zawsze możemy zmienić otoczenie, ale możemy zadbać przynajmniej o naszą najbliższą przestrzeń. Warto zacząć od przejrzenia lodówki i szafek, usunąć produkty, które wiadomo że kuszą najbardziej, i zastąpić je czymś, po co łatwo sięgnąć bez wyrzutów sumienia. Owoce widoczne na blacie, ugotowane jajka w lodówce, garść orzechów w torebce. Takie drobiazgi naprawdę działają lepiej niż jakiekolwiek wyrzuty sumienia.

Odchudzanie bez presji i frustracji jest możliwe. Wymaga jednak zmiany podejścia: od myślenia o diecie jako czymś tymczasowym i bolesnym do traktowania jej jako zestawu nawyków, które da się z siebie zbudować przez wiele miesięcy. Warto o tym pamiętać szczególnie wtedy, gdy chce się wszystko zmienić od razu i natychmiast.

^{Źródło zdjęcia w otwieraczu: pexels.com}