Najczęstszy błąd to przekonanie, że im bardziej się spocisz podczas marszobiegu, tym więcej schudniesz. Amatorzy wychodzą z założenia, że muszą od razu biegać, co jest oczywiście dużym błędem. Marszobieg to hybryda marszu i biegu, ale nie w proporcji 50/50. Na początku bieg to tylko kilka minut, może mniej. Czasami wystarczy truchtać trzy razy przez pół minuty i resztę przemaszerować. Jak zatem powinny wyglądać prawidłowe marszobiegi dla początkujących?

^{Foto: pexels.com}

W tym artykule znajdziesz odpowiedzi na pytania, które pojawiają się najczęściej:

• Jak zacząć marszobiegi, żeby nie wypalić się po trzech dniach?
• Jak często trenować, żeby widzieć efekty, ale nie przeciążyć organizmu?
• Jakie tempo i czas są optymalne na początek?
• Kiedy organizm zaczyna spalać tłuszcz, a nie tylko zapasy cukru?
• Dlaczego marszobieg to więcej niż szybki spacer?
• Co zrobić, gdy waga stoi mimo regularnych treningów?
• Jak trenować bez kontuzji i nie wypaść z rytmu?

Największy błąd początkujących to chęć robienia za dużo, za szybko. Pierwszy trening trwa godzinę, w połowie zaczyna brakować tchu, ale ambicja pcha dalej. Tyle że kolejnego dnia wszystko boli, a po dwóch tygodniach pojawia się zniechęcenie. Marszobieg to nie jest bieg przerywany marszem. To świadome łączenie tempa, które pozwala pracować nad kondycją i spalaniem tłuszczu, bez brutalnego wchodzenia na wysokie tętno. Zaczynasz spokojnie i najcześciej chodzi o kilka minut marszu, potem kilkanaście sekund lekkiego truchtu. Całość powtarzasz kilka lub kilkanaście razy. Taki trening oznacza, że organizm nie dostaje szoku, a dostaje szansę na adaptację.

Na początku wystarczą dwa, maksymalnie trzy treningi tygodniowo. Każdy z nich może trwać około 30 minut. Nie więcej, dlatego, że zbyt długie sesje tylko zmęczą organizm i psychikę, a efektów nie przyspieszą. Regularność daje więcej niż intensywność, co oznacza, że lepiej wyjść trzy razy po pół godziny, niż raz się przeciążyć i zniknąć na tydzień.

Wielu początkujących myśli, że im szybciej będą biegać, tym szybciej schudną. A to mit, bo spalanie tłuszczu najlepiej działa przy umiarkowanej intensywności, gdy organizm nie jest zestresowany wysiłkiem. Marszobiegi właśnie do tego się nadają. Serce pracuje szybciej, ale nie wali jak młot. Mięśnie dostają sygnał: ruszajcie się, ale bez paniki. Dzięki temu spalasz energię, ale nie wypalasz motywacji.

Marszobieg daje coś jeszcze, to różnorodność. Zmieniasz tempo, rytm, skupienie. Nie wchodzisz w monotonię, a to pomaga wytrwać. Po kilku tygodniach widzisz, że wchodzisz po schodach bez sapnięcia, w pasie jest luźniej, a rano budzisz się z większą energią. Jeśli waga stoi, nie panikuj. To może być kwestia diety, zatrzymanej wody, stresu albo zwykłego etapu adaptacji. Organizm potrzebuje czasu. Czasem zrobi przerwę, a potem ruszy z podwójną siłą. Niektóre efekty przychodzą po cichu.

Wybieraj miejsca, które dają komfort. Park, las, ubita ścieżka, a unikaj betonu, szczególnie jeśli masz nadwagę. Nie musisz mieć drogich butów do biegania, ważne, żeby były bardzo komfortowe z dużą amortyzacją, ale nie trenuj w płaskich trampkach. Stopy pracują przez cały czas. Daj im choć trochę wsparcia. Jeśli coś boli, to nie znak, że trening był dobry, to ostrzeżenie. Marszobiegi to sposób, który może zostać z tobą na lata. Wymagają tylko jednej rzeczy: cierpliwości, a z czasem dają więcej, niż tylko zgubione kilogramy.

^{Źródło zdjęć: pexels.com}